“قریب ظهر به سوی بناب حرکت کردیم و عصر بدانجا رسیدیم. در

کاروانسرایی حجره گرفتیم و منزل کردیم. این قصبه بازار و چارسویی دارد

اما کاروانسرا برای اقامت تجار نیست. این قصبه جای بزرگ و معتبریست با

اینکه از مضافات مراغه بشمار میرود. خانه ها تماما از خشت خام ساخته

شده و بنای سنگی ابدا دیده نمیشود. اسباب ثروت و معیشت اهالی از

باغات میوه و خشکبار است. مردمان شهر اغلب کارکن، تلاشگر، و قانع

بوده مسرف و تلف کننده نیز نیستند. گویا درستکار نیز هستند زیرا در

میانشان ورشکستگی دیده نمیشود. با اینکه غالب بیسوادند اما فساد به

اخلاقشان راه نیافته است. مردم آزار و شریر نیستند. خصوصا به صفات

پسندیده و غریب نوازی متصفند.”